De term "Zuurstof venster"(ZV) werd voor het eerst gebruikt door Albert R. Behnke (1967) en wordt ook wel de inherente onverzadiging van weefsels" of partiële drukleegte" genoemd. In eenvoudige bewoordingen is het ZV het drukverschil tussen de partiële druk van zuurstof (PO2) in het arteriële bloed die gelijk is aan de omgevingsdruk als gevolg van gasuitwisseling in de longblaasjes van een duiker en de PPO2 in de veneuze lichaamsweefsels.

Het wordt veroorzaakt door de metabolische opname van zuurstof, waarbij zuurstof omgezet wordt in koolstofdioxide (CO2). Maar CO2 lost veel gemakkelijker dan zuurstof op in plasma en creëert daarbij een "leegte" in de som van partiële drukken aan de veneuze kant van het weefsel. Als gevolg daarvan is ons metabolisme verantwoordelijk voor ongeveer 70 mbar drukverschil tussen de veneuze kant van weefsel en de omgevingsdruk. Mengsels met een hoger zuurstofgehalte inademen doet de mate avn ZV toenemen.