Termin „Oxygen Window” (OW – Okienko tlenowe) został użyty po raz pierwszy przez Alberta R. Behnke (1967). Można spotkać się również z określeniami „wrodzone niedosycenie tkanek” lub „niedobór ciśnienia parcjalnego”. Najprościej mówiąc OW to różnica ciśnień między ciśnieniem parcjalnym tlenu (PP0₂) we krwi tętniczej (które jest w dynamicznej równowadze dla danego ciśnienia otoczenia jako wynik wymiany gazowej w pęcherzykach płucnych nurka) a PP0₂ we krwi żylnej.

OW powstaje w wyniku metabolicznego zużycia tlenu, podczas którego tlen jest przekształcany w dwutlenek węgla (CO₂). Jednakże CO₂ rozpuszcza się w osoczu o wiele bardziej niż tlen i wytwarza niższą prężność, co tworzy swoisty „niedobór” w sumie prężności po żylnej części tkanki. W rezultacie nasz metabolizm jest odpowiedzialny za powstanie różnicy ciśnień wynoszącej około 70 mbar między żylną częścią tkanki a ciśnieniem otoczenia. Oddychanie mieszaninami oddechowymi o wyższej zawartości tlenu jeszcze bardziej zwiększa wielkość tego okienka tlenowego.